Νίκος Τσαγκαράκης ή Κουτούνιος, λαϊκός βιολάτορας – Τουρλωτή

11

 Νίκος Τσαγκαράκης 

     Γεννημένος το 1942 στην Τουρλωτή. Η οικογένεια του κρατάει τις ρίζες από τον Στρατή Καλογερίδη (ήταν μικρός του μπάρμπας όπως μου ανάφερε) και όλοι  έπαιζαν βιολί. Ο πατέρας του Γιάννης, ο  αδερφός Γιώργος και δυο πρώτα του ξαδέρφια.

1

Ιωάννης Τσαγκαράκης (βιολί)

10636129_589100927861816_39327581593012072_n

Γιώργος Τσαγκαράκης (βιολί) – Μανώλης Παπαδάκης (κιθάρα)

   Πιτσιρικάς τον έβαζε ο πατέρας του να του κρατάει ακομπανιαμέντο στην κιθάρα. Από εκεί έμαθε ακουστικά. Ποτέ δεν του χε δείξει κάποιος πως παίζεται το βιολί. Μόλις έφευγε ο πατέρας του στο καφενείο, έπιανε το βιολί και σιγά σιγά άρχιζε να σημειώνει κοντυλιές. Η πρώτη κοντυλιά που έβγαλε ήταν η κοντυλιά του Λα.

4

     Το πρώτο όμως όργανο με το οποίο ανακάλυψε τις πρώτες νότες ήταν η φυσαρμόνικα. Μετά ασχολήθηκε με την κιθάρα το βιολί και σε μεγαλύτερη ηλικία με  το ακορντεόν.

7

Με τον ανηψιό του Στρατή Καλογερίδη, Βαγγέλη Μπελιμπασάκη στην κιθάρα.

     Όπως μου εξιστόρησε την εποχή που ήταν στο χωριό του την Τουρλωτή  έπαιζαν 32 άτομα βιολί. Από τους πιο παλιούς ήτανε ο Λυμπακομιχάλης (Μιχάλης Λυλιμπάκης), ο πατέρας του ο Γιάννης Τσαγκαράκης, ο Μιχάλης ο Μετζογιαννάκης, ο Κωστής ο Κουρουπάκης, ο αδερφός του, ο Παπαδάκης ο Γιώργης, ήταν ωραίος αυτός, έπαιζε με νότες, ο Γιάννης ο Ζερβάκης,  ο Ηλίας Οικονομάκης και πολλοί άλλοι. Μιλάμε για την δεκαετία του ’50 και μέχρι το ’65 περίπου.

6

Νίκος Τσαγκαράκης (βιολί) – Μανώλης Καμπανάκης (τραγούδι) – Μιχάλης Καταπότης (κιθάρα)

      Επίσης υπήρχε μεγάλη ποικιλία στους σκοπούς.  Ο κυρίαρχος σκοπός ήταν ο Πηδηχτός με τον οποίο πάντα άνοιγαν το γλέντι. Ακολουθούσαν τα συρτά, οι ευρωπαϊκοί, τα καλαματιανά κ.ά.

2

Ο Νίκος Τσαγκαράκης παίζοντας βιολί τη δεκ. του ’60 στο ψαροχώρι Μόχλος

         Κάθε Κυριακή στέλιωναν οπωσδήποτε το χορό και το γλέντι. Είχε καλούς χορευτάδες τότε το χωριό. Είχε τον Κουκουρογιαννάκη τον Γιάννη, είχε τον Ρούσο  τον Βιογατζή ,  τον Τραγουδιστάκη  τον Γιώργη..Όλοι η νεολαίοι χόρευανε πολύ καλά τότε. Πρώτα έβαζαν τους μεγαλύτερους σε ηλικία να ξεκινούν το χορό κι ύστερα συνέχιζαν αυτοί με τους Ευρωπαϊκούς. Τέλος μετά τον χορό στο καφενείο κάνανε απαραιτήτως καντάδες στα σοκάκια του χωριού, πρωϊνές ώρες. Συνήθως έπαιζαν τις κοντυλιές του Ντο.

      Πολλούς απ’ αυτούς τους σκοπούς τους είχαν ακούσει στα δυο γραμμόφωνα του χωριού. Στο καφενείο του Παπαδάκη, και στου Φίλιππα του Χατζησεβαστού.

        Λύρα στο χωριό έπαιζε μόνο ένας ο Γεωργουλάκης. Το δοξάρι πάντα με γερακοκούδουνα.

       Άλλοι οργανοπαίκτες του χωριού ήταν ο Κουκουρογιαννάκης ο Μιχάλης καλός νταουλιέρης, η Δεσπούλα η Μπριτζολάκη και ο Νικολής ο Κουρουπάκης που έπαιζαν ακκορντεόν. Μαντούρα έπαιζε ο Σάββας Κουκουράκης. Όλοι αυτοδίδακτοι.

      Ο Νίκος ο Τσαγκαράκης έχει συμμετάσχει προσκεκλημένος σε πολλές εκδηλώσεις. Η πιο παλιά ήταν το 1992 στην γιορτή της μάχης της Κρήτης στο κινηματοθέατρο Παλλάς. Αυτός έπαιξε κιθάρα κι ο αδερφός του βιολί. Επίσης έχει παίξει πολλές φορές στα Κορνάρεια, στα Κύρβεια, σε κέντρα στην Αθήνα, κάθε Κυριακή στη Λέσχη Στειακών στην Αθήνα «Η Πραισός»και τέλος πέρσι το καλοκαίρι στην τιμητική εκδήλωση του Παύλου Εξουζίδη και το χειμώνα που μας πέρασε στο στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, στο τουριστικό περίπτερο της Σητείας.

5

Συμμετέχοντας σε  εκδήλωση Παραδοσιακής Μουσικής στο Φρούριο Καζάρμα, Σητεία.