Καζανέματα, της Κατερίνας Αθ. Παφύτα

Η καζανοπαραστιά, το τρίψιμο του λουλά, τα κούτσουρα, τα χονδρά κάρβουνα και η αθάλη με τις λαχταριστές οφτές πατάτες ξυπνούν τις παιδικές μνήμες όλων.

2

Μαζεύονταν οι χωριανοί παρέες – παρέες σε μια ήσυχη ιεροτελεστία, το καζάνεμα, με αθώα χωρατά, γέλια, κοινωνικά σχόλια, χορούς και απολάμβαναν μπόλικη (=πολύ) ρακή από το λουλά. Δεν έλειπαν η λύρα, το βιολί, οι κοντυλιές, οι μαντινιάδες και τα παλιά καλά τραγούδια, τα υπέροχα λιξίδια της εποχής στα κάρβουνα και στην αθάλη, πατάτες με λαδοπούλια (λαδάκια), κάστανα, καρύδια, κουλουκόψωμο, ξύγαλο, κοπανιστές ελιές, ρόγδι, κυδώνια, σύκα, κεθροκεφαλές και πολύ αγάπη. Σήμερα συνεχίζονται τα καζανέματα  με μικρές διαφορές.

10984100_469650423222537_2835891642565692140_n

Οι επόμενες γενιές φοβαμαι ότι δεν θα απολαύσουν τις όμορφες αυτές στιγμές, γιατί η τεχνολογία καθιστά παρελθόν την απλότητα και την ομορφιά των περασμένων εποχών. Τα καζανέματα ξεκινούν αρχές του Οκτώβρη.

Ο Νίκος Χασαπλαδάκης ή Καβράκι, είπε λίγους στίχους στα <<Καζανέματα>> που διοργάνωσε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πισκοκεφάλου:

-Να ζήσεις Πισκοκέφαλο προάστιο της Στείας,
είσαι χωριό προοδευτικό, χωριό δημιουργίας.

-Μέσα στο κάμπο βρίσκεσαι στο πράσινο ντυμένο
γιατί μ’ αμπέλια και ελιές σ’ έχουνε φυτεμένο.

-Απόψε εορτάζουμε τα καζανέματα σου,
να φάμε και να πιούμε ρακί απ΄ το λουλά σου.

κ.λπ.

 

(Απόσπασμα από το βιβλίο «Πισκοκέφαλο, Περιδιάβαση στα μονοπάτια της ιστορίας και του πολιτισμού», Κατερίνα Αθ. Παφύτα)